»pinksakura™

4  ตุลาคม 2551 (เสาร์) 

ไปถึงสนามบินประมาณบ่ายโมงครึ่ง ก็เข้าไปเช็คอินตามปกติ

เป็นการขึ้นเครื่องบินครั้งที่ 3

แต่เป็นครั้งแรกที่ไปคนเดียวเลยแอบตื่นๆ 555+

พี่คนเช็คอินเค้าก็ถามนิดหน่อยไปคนเดียวได้หรือเปล่า

ได้ไม่ได้ก็ต้องได้แหละเค่อะ จะให้ทำไงอ่ะ โฮ่ๆๆๆ

เช็คอินเสร็จเรียบร้อยก็เดินไปเดินมาวนรอบสนามบินนั่นแหละ

เพราะเค้ายังไม่อยากเข้าไปนั่งแกร่วข้างใน

น้ำหนักกระเป๋าเกือบ 24 กิโลฯแน่ะ 555+

มันไม่หนักอะไรนะ

หนักของฝากของป๊าที่จะเอาไปให้พวกเค้านั่นแหละ

ตั้ง 5 กิโลฯ (พวกกุ้งแห้งปลาตัวเล็กอ่ะ)

ไม่งั้นกระเป๋าไม่เกินหรอก ชิ!

แต่พี่เค้าก็ให้ผ่านไป ความจริงได้แค่ 20 กิโลฯ

เดินไปเดินมาซักพักดูเวลาแล้วเออ เข้าก็ได้ว่ะ

ประมาณบ่ายสองก็เข้าไป ตรงนั้นมันเรียกว่าไรอ่ะ 

Immagration ป๊ะ เออนั่นแหละ 

แล้วก็ยื่นพาสปอร์ต ปล่อยเค้าปั๊มๆ ไป

เพราะเค้ากรอกใบเข้าเมืองออกเมืองไว้ตั้งแต่อยู่บ้านแล้วอ่ะ

เลยสะดวกหน่อยไม่ต้องไปยืนขีดๆ เขียนๆ ยื่นได้เลย พอผ่านปุ๊ป

อิฉันก็มิได้คิดจะซื้อของ Duty Free อยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ

ก็เลยเดินตรงฉลิวไปที่ Gate เลย เช็คกระปงกระเป๋าผ่านปุ๊บ

ก็เดินไปที่ GateD2 ปรากฏว่า Gate ยังไม่เปิดเลย 555+ เร็วไป

แต่ก็มีคนนั่งรออยู่ก่อนแล้วอ่ะแหละก็เลยนั่งรอมั่ง

ด่านนี้มันตรวจเอิ่มพวกครีมไรงี้อ่ะ พอดีเค้าไม่มี 555+

แล้วก็มีไอ้เครื่องแสกนๆ หลังจากนั่งรอพักนึงพวกแอร์ฯ ก็เดินเข้าไป

รออีกพักนึงก็ได้เข้าไป พี่เค้าเช็คตั๋ว เราก็รับ Boarding Pass มา

แล้วก็นั่งรอต่อไปอีกประมาณครึ่งชม.

พอดีดูจะมีปัญหานิดหน่อย

เลยขึ้นเครื่องช้าไปประมาณ 10 นาที

ที่นั่งเค้าที่ 45D ห่วยมาก 555+ แถวสุดท้าย

ตรงกลางที่มันมี 3 ที่นั่งอ่ะ

เค้าได้นั่งริมทางเดิน แถมยังติดกับห้องน้ำอีก

มันเป็นจุดบอดอย่างแรง

คิดแล้วเศร้า T^T อ่ะนี่รูปเครื่องบินก่อนออก

เค้ากำลังเอาอาหารขึ้นอยู่อ่ะ แล้วทีนี้พอได้ที่นั่งปุ๊บก็รอต่อไปอีก

เครื่องออกบ่าย 3.35 แต่มันดีเลย์พักนึงอย่างที่บอก

เค้าก็จำไม่ได้ว่าสรุปออกกี่โมง บินประมาณ 2 ชม. ก็ไปถึง

รูปเครื่องบินอีกรอบ

น่าจะไปถึงประมาณเกือบๆ 1 ทุ่มอ่ะ

เนื่องจากอีนี่จำได้ว่า Uncle บอกว่าวันนี้เป็นวันเกิดของย่าเค้ามั้ง

อาจจะมาสาย ถ้าถึงแล้วก็ยืนรอก่อนนะ อิฉันเลยปฏิบัตการเดินเอื่อย 555+

มีแวะเข้าห้องน้ำก่อนหน่อยนึง แล้วก็เริ่มรู้สึกโง่ที่เดินเอื่อย

เพราะคนที่ลงเครื่องมาพร้อมๆ กัน หายไปหมดแล้ว T^T

ต้องเดินไปทางไหนเนี่ยตู ครั้งที่แล้วมาลงที่ terminal 2

แต่ครั้งนี้ลงที่ terminal 1 ตายๆๆๆๆ เค้าก็เดินมองป้ายที่ช่วยได้มากไปเรื่อยๆ

ไม่อ่ะความจริงคือเดินตรงอย่างเดียวเลย ตรงไปซักพักถึงทางตัน

แป้กเลย 555+ แล้วก็หันไปเห็นบันไดเลื่อนลงไปข้างล่างอยู่ทางซ้าย

ลงไปก็เห็นป้าย Immigration ตัวเบ้อเริ่ม วุ้ย! อย่างน้อยก็ถูกทาง 555+

ก็เดินไปต่อคิว แอบเริ่มหวั่นใจ โฮ่ๆๆๆ เนื่องจากแถวที่เค้าต่อมันดูถามเยอะพิลึก T^T

ปรากฏพอถึงเค้าก็อ่านชื่อเราแบบเพี้ยนๆ เค้าเลยแก้ให้หน่อย

เฮียแกก็ยิ้มๆ แล้วก็แสกนพาสปอร์ต แล้วก็ปั๊มเข้าเมืองให้

สงสัยง่ายเพราะมีที่อยู่อ่ะมั้ง เค้าให้ Uncle ส่งมาให้

แล้วอีกอย่างครั้งที่แล้วก็เคยมา มากับป๊า น้อง แล้วก็เพื่อน 7 วัน

แต่ครั้งนี้มาคนเดียว แถมอยู่เกือบ 3 อาทิตย์ไง

เลยแอบกลัวๆ พกนามบัตร Uncle พร้อม

อุส่าห์แบบว่าถ้ามีปัญหาโทรคุยกันเอง นู๋ไม่รู้ โฮ่ๆๆๆ

เค้าก็รับพาสปอร์ตคืน แล้วก็เดินไปยืนดูว่ากระเป๋าอยู่สะพานไหน

ก็เดินไปรอกระเป๋า พักนึงก็มา แล้วก็ยกเอง ไม่หนักเลย T^T

เสร็จปุ๊ปก็เดินลากกระเป๋าไปเรื่อยๆ แบบตื่นๆ มาถึงยัง Uncle มาถึงยัง

เพราะที่รับกระเป๋ามันอยู่ใกล้ๆ กับประตูทางออกอ่ะ

เลยไม่ต้องไปเดินหาทางออกให้ยุ่งยากอีก โชคดีไป สายตาเค้าก็แบบดี๊ดีอ่ะ

มองใหญ่เลย ต้องเดินไปใกล้ๆ ถึงเห็น

อ่า...เสือแดงคนนั้นใช่เปล่าหว่าคุ้นๆ โฮ่ๆๆๆ เพ่งอยู่พักนึงใช่ก็เดินเข้าไปหา

หวัดดงหวัดดีตามมารยาท Uncle รู้ภาษาไทยนิดหน่อยอ่ะ

แล้ว Uncleเจมส์ก็โทรไปหา Uncle ยอจช์ พักนึง Uncleยอจช์ ก็ขับรถมา

ยกของขึ้นรถ นั่งคุยกันบนรถนิดหน่อย อีนี่พยายามนั่งเงียบ ขี้เกียจคุย 555+

เค้าก็พาไปที่งานวันเกิดของย่าเค้าก่อนอ่ะ เจอ แครอน อาโพ

พ่อแม่เจ็คเจมส์ เจ็คยอจช์ Auntieซานดร้า ชอน

ดีเลิ่น (อ้วนขึ้นจนจำไม่ได้) น้องแกเข้ามาทัก ถ้าไม่ทักเค้าก็จำไม่ได้ 555+

เบบี้คนใหม่ ชื่อคอลีน เกือบ 1 ขวบและ ลูกชาย 3 คนเลยบ้านนี้

แล้วก็กากา (เมดคนใหม่ เพิ่งรู้จักงานนี้แหละ)

เค้าจะไปอยู่บ้านนี้แหละ บ้านเจ็คเจมส์อ่ะ เค้าเป็นเพื่อนป๊า

นั่งซักพักแครอนถามว่าเอาน้ำมั้ย

ยังไม่ทันตอบเค้าก็บอกอาโพให้ไปเอาน้ำให้ น้ำพั้น ครั้งแรกที่อีนี่กิน

ฝืนกินตามมารยาท T^T ไม่อร่อยเลย หลังตัดเค้กก็ได้เค้กมาก้อนนึง

นั่งกินซักพักหมดเรียบร้อยเค้าก็จะกลับบ้านกัน

อือ เราก็เดินๆ ตามเค้าไป Auntieซานดร้า

บอกว่าเดี๋ยวกลับถึงบ้านแล้วค่อยนั่งคุยกัน 555+

ในงานคนมันวุ่นวาย ชอนก็ไปย้ายกระเป๋าจากรถเจ็คยอจช์มารถเจ็คเจมส์

ไอ้เราจะไปช่วยมันก็บอกไม่เป็นไร ชอนอายุ 14 ปี เป็นน้องเค้าปีกว่าๆ อ่ะ

เพราะเดือนหน้ามันก็ 15 และ อ่ะย้ายของขนของเรียบร้อย

ก็นั่งรถกลับบ้านกันไกลใช่ย่อยจาก Orchard ไปถึง Woodlands

ถึงปุ๊บชอนขนกระเป๋า กากาอุ้มคอลีนขึ้นแฟลตไป

ส่วนที่เหลือก็คือเค้า เจ็คเจมส์ อ๊านตี้ซานดร้า ดีเลิ่น

ส่วนที่เหลือก็คือ เค้า เจ็คเจมส์ อ๊านตี้ซานดร้า ดีเลิ่น

ก็ไปกินข้าวกันที่ Vista Point (เดินจากแฟลตถึง แป๊ปเดียว)

เสร็จเรียบร้อยก็กลับแฟลต อยู่ชั้น 4 ขึ้นลิฟต์ไป

เค้าเคยมาครั้งที่แล้วอ่ะ เหมือนๆ กัน แต่อยู่คนล่ะบลอค

ครั้งนี้บลอค 539 เป็นแฟลตก็จริง แต่ให้ความรู้สึกเหมือนบ้านอ่ะ

3 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ 1 ห้องครัว แล้วก็มีที่เหมือนห้องโถงอ่ะ

เป็นห้องนั่งเล่นห้องกินข้าว อากาศก็ถ่ายเทกำลังดี สรุปก็ชอบอ่ะ

ไม่ต้องขึ้นบันไดดี 555+ เค้าจัดห้องไว้ให้เค้าห้องนึง

อือ เค้าก็นอนห้องนั้นแหละ โฮ่ๆๆ มีเตียงกับตู้เสื้อผ้า

วันนี้เค้าไม่คิดจะจัดของอะไรอยู่และ เค้าก็รื้อของฝากออกก่อน

เพราะเดี๋ยวเหม็นติดกระเป๋า 555+ แล้วเค้าก็ไปนั่งเล่นอยู่ที่โซฟาดูทีวี

ทีวีที่นี่พูดภาษาจีนอ่ะ บางทีก็พูดอังกฤษนะ

แต่ว่าถ้าพูดภาษาจีน ถ้าเป็นละครอ่ะ จะมีซับอังกฤษให้ด้วยเจ๋งมาก

เค้าเลยนั่งดูละครได้ โฮ่ๆๆๆ แกะอังกฤษตาแหก -*-

นั่งๆ เล่นอยู่ซักพักก็อาบน้ำนอน จบวัน

ปล. มันดูๆ ไร้สาระมะ? 555+